تحريم كند و چون عيّاران و آوارگان ، آواره‌ى شهرها شود . قصيده‌ى تائيه ياقوت حموى ، 45 بيت از اين قصيده را ثبت كرده و اختلاف نسخه‌ها را تذكر داده است . آنچه از نظر او اصيل و مورد اعتماد است همان 45 بيت است كه او در كتاب « معجم الأدباء » آورده است . 30 اهميّت اين قصيده فراوان است و بر آن شروحى نوشته شده است ، مهم‌تر از همه اشاره‌اى است كه در آن - آن هم در زمان دعبل به امام عصر ( عج ) رفته است . ابو الفرج در « اغانى » جلد 22 ، صفحه 7773 گويد : « قصيده‌ى تائيه‌ى دعبل كه با بيت : مدارس آيات خلت من تلاوة * و منزل وحي مقفر العرصات شروع مىشود ، از بهترين نوع شعر و شكوهمندترين نمونه‌ى مدايحى است كه درباره‌ى خاندان پيامبر ( ص ) سروده‌اند . » ابو اسحاق حموئى از احمد بن زياد و او از قول دعبل خزاعى آورده است كه گفت : چكامه‌ى تائيه را براى اهل بيت سرودم و بر على بن موسى الرضا ( ع ) خواندم ، به من فرمود : آيا دو بيت به قصيده‌ات نيفزايم ؟ گفتم چرا اى فرزند رسول خدا . فرمود : و قبر بطوس يا لها من مصيبة * ألحّت بها الأحشاء بالزّفرات إلى الحشر حتّى يبعث اللّه قائما * يفرّج عنّا الهمّ و الكربات دعبل گفت : سپس من باقى قصيده را خواندم تا به سروده‌ى خود رسيدم كه : خروج إمام لا محالة خارج * يقوم على اسم اللّه و البركات امام رضا ( ع ) به سختى گريست و فرمود : اى دعبل روح القدس بر زبانت سخن رانده است ، آيا اين امام را مىشناسى ؟ گفتم نه ! ولى شنيده‌ام امامى از خاندان شما خروج مىكند و زمين را از عدل‌وداد پر مىكند . فرمود : امام بعد از من پسرم محمّد است و پس از او فرزندش على و بعد از وى پسرش حسن و پس از حسن فرزندش حجّت قائم است ، و اوست ( امامى ) كه در غيبتش ، مورد انتظار و در ظهورش ، مورد اطاعت است . او زمين را از عدل‌وداد پر مىكند آنچنان كه از